Автор: Владимир Алексеевич Афутин
Pěsni
«Vьśi ľudьje rodętь sę svobodьni i orvьni vъ dostojьnьstvě i zakoně. Oni sǫtь odařeni orzumomь i sъvěstьjǫ i dъlžьni vesti sę drugъ kъ drugu vъ duśě bratrьstva.»
(«Всеобщая декларация прав человека»1948 г., ст. 1)
Bratrьstvokrěpъ dьrźati namъ!
Byti drugiy namъ vьsegda!
O, zeme rodna! Zemь da světъ!
Byti vъ světě da dobrě!
«Otьče našь, Jь že jesi nebesьxъ, svęti sę Tvoje jьmę, prijьdi Tvoje gospodarjьstvo, bǫdi Tvoja volja nebese a zemlji. Dadjь ny dьnь sь našь vьsjakodьnьnъ xlěbъ. Ostavi že ny našę dьlgy, kako my ostavljajemъ našimъ dьlžьnikomъ. Ne vъvedi že ny vъ napastь a bavi ny neprijęzni, kako je Tvoje gospodarjьstvo, a sila, a slava vъ věky.»
(Молитва «Отченаш»)
Zeme, zeme!..
Zeme rodna!..
Volja tvoja da slava vъ věky!
Mila ty mьně, mila jesi!
Jazъ ljublyu tebe vъ světě dobromъ!
Vъ světě dobromъ, vъ světě slavnomъ!
Da tebě, o zeme, slava dodra!
Slava dodra, slava vъ věky!
Volja,volja!..
Lěpo mьně sъ tobojǫ!
Čersъ prostorъ sъ volějǫ letěti!
Ljubo mьně o tebě pěsnь pěti,
O volja moja!
Jěsnъ dьnь da jěsnъ dьnь!
Ljubo mьně na volě!
Ljubъ da dorgъ mьně rodnъ krajь!
Rodnъ krajь da volja!
Nebo, nebo glǫboko…
Světъ letitъ jarъ da bolgъ!
Da duša moja vъ dalь da vъ dalь letitъ;
Čersъ mьglǫ da vъ světě kъ nebǫ!
Kъ nebǫ vo dobrě da sъ věrojǫ!
Dъždžь, dъždžь…
Liti da liti jemǫ bezъ kraja…
Dъždžь, dъždžь…
Xоldъ da хоldъ, mьgla da mьgla…
Dъždžь, dъždžь…
Bezъ kraja velīkъ da volěnъ prostorъ!
Dъždžь, dъždžь…
Liti da liti jemǫ bezъ kraja…
Duša moja, о duša moja!..
Čьto vъ gorjě da vъ реčаli žiti?..
Namъ vъ otradě žiti jesmъ!
Rodъnamъ svojь vьsegda ljubiti!
Vъ světě žiti na země!